Nazwa od Tytanów i „ziemia” z Kornwalii
Tytan odkryto w 1791 roku w Kornwalii — pastor William Gregor znalazł go w czarnym piasku. Nazwę nadał kilka lat później niemiecki chemik Martin Klaproth, nawiązując do Tytanów z mitologii greckiej — prapotężnych bogów, dzieci Ziemi i Nieba. To trafna nazwa: dziś tytan kojarzy się z siłą i wytrzymałością. Co ciekawe, przez ponad sto lat po odkryciu nie umiano go czysto wyodrębnić — czysty metaliczny tytan uzyskano dopiero na początku XX wieku, a przemysłowo dopiero w latach 40.
Najlepszy stosunek wytrzymałości do masy
Tytan ma najlepszy stosunek wytrzymałości do masy ze wszystkich metali. Jest mniej więcej o 40% lżejszy od stali przy porównywalnej wytrzymałości i dwa razy mocniejszy od aluminium. Dlatego buduje się z niego kadłuby samolotów, rakiety, łopatki silników odrzutowych i sprzęt kosmiczny. W biżuterii przekłada się to na wyroby, które są zaskakująco lekkie w dłoni, a jednocześnie odporne na zgniecenie i deformację — pierścień z tytanu potrafi przetrwać dekady codziennego noszenia bez utraty kształtu.
Nie rdzewieje i lubi ludzkie ciało
Tytan pokrywa się natychmiast cienką, samonaprawiającą się warstwą tlenku, która chroni go przed korozją — nie rdzewieje w wodzie, pocie ani wodzie morskiej. Ta sama obojętność sprawia, że jest biokompatybilny: organizm go „akceptuje”, dlatego robi się z niego implanty stawów, śruby kostne, rozruszniki i implanty stomatologiczne. Dla biżuterii oznacza to metal, który nie uczula i nie zostawia śladów na skórze — idealny dla alergików i do wyrobów wprowadzanych w świeże przekłucia.
Kolory bez farby i inne sztuczki
Tytan potrafi przybrać tęczę kolorów bez ani jednej kropli barwnika — dzięki anodowaniu, które steruje grubością warstwy tlenku i interferencją światła. To ewenement wśród metali jubilerskich. Do tego tytan jest niemagnetyczny, świetnie znosi ekstremalne temperatury i jest jednym z najczęściej występujących pierwiastków w skorupie ziemskiej — jest go więcej niż miedzi, cynku czy ołowiu. Trudność i koszt biorą się nie z rzadkości, lecz z energochłonnej rafinacji i wymagającej obróbki.
Dlaczego to metal idealny na biżuterię
Zbierzmy to razem: tytan jest lekki, ekstremalnie wytrzymały, odporny na zarysowania i korozję, hipoalergiczny i jako jedyny daje kolory z anodowania. To metal z rodowodem kosmicznym i medycznym, który świetnie opowiada się w marketingu — a przy tym realnie sprawdza się w codziennym noszeniu. Więcej o jego właściwościach piszemy w artykule biżuteria z tytanu, a całość zebraliśmy na stronie o biżuterii z tytanu. Jako producent biżuterii z tytanu wiemy, jak wykorzystać każdą z tych cech w wyrobie.
Najczęstsze pytania
Skąd pochodzi nazwa tytan?
Od Tytanów z mitologii greckiej — potężnych bogów, dzieci Ziemi i Nieba. Nazwę nadał chemik Martin Klaproth pod koniec XVIII wieku, nawiązując do siły i wytrzymałości metalu.
Czy tytan rdzewieje?
Nie. Tytan natychmiast pokrywa się cienką, samonaprawiającą się warstwą tlenku, która chroni go przed korozją w wodzie, pocie i wodzie morskiej. To dlatego jest tak trwały w biżuterii.
Czy tytan jest metalem rzadkim?
Nie — to jeden z najczęstszych pierwiastków w skorupie ziemskiej. Jego cena bierze się z energochłonnej rafinacji i wymagającej obróbki, a nie z rzadkości.