Jak nadaje się kolor biżuterii

Anodowanie dotyczy tytanu: pod napięciem na powierzchni rośnie cienka warstwa tlenku, która rozszczepia światło jak bańka mydlana. Nie ma farby ani pigmentu — kolor zależy od grubości warstwy, a więc od napięcia. Daje to trwałe, metaliczne barwy, które nie łuszczą się ani nie blakną. To metoda, w której Argentum się specjalizuje — więcej w tekście anodowanie tytanu.

Galwanika nakłada cienką warstwę metalu szlachetnego na wyrób w kąpieli elektrolitycznej. Złocenie daje ciepły kolor i efekt vermeil na srebrze, rodowanie — jasny, biały połysk i ochronę przed matowieniem, srebrzenie — odświeża mosiądz i brąz. Trwałość zależy od grubości warstwy, dlatego dobry producent podaje ją w mikronach. Nasz dział galwaniczny opisujemy na stronie usług galwanicznych.

Oksydowanie to kontrolowane zaciemnienie srebra, które podkreśla relief i detale wzoru. Daje efekt vintage lub nowoczesnej czerni, zależnie od wykończenia. Często łączy się ją z polerowaniem wypukłych partii, by kontrast był czytelny — i tu kluczowa jest ręka jubilera, bo granice między czernią a połyskiem wykańcza się ręcznie. Szczegóły w artykule srebro oksydowane.

Emalia to szkliwo lub żywica wypełniająca zagłębienia wzoru. Daje pełne, kryjące kolory — czerwień, biel, zieleń — których nie osiągnie się ani anodowaniem, ani galwaniką. Jest ceniona w biżuterii z logo i wzorach graficznych, bo pozwala wiernie odwzorować kolory marki. Wymaga starannego wykonania, bo jakość widać w równości wypełnienia i ostrości krawędzi.

Zasada jest prosta: metaliczne, trwałe kolory bez powłoki — anodowany tytan; klasyczny luksus i ochrona srebra — galwanika; kontrast i charakter — oksyda; pełne, kryjące barwy marki — emalia. Wiele kolekcji łączy dwie metody w jednym wyrobie. Dobry producent doradzi, która da oczekiwany efekt przy zakładanym budżecie i trwałości — zacznij od przeglądu na stronie o biżuterii z tytanu.