Złocenie ogniowe — technika historyczna
Złocenie ogniowe to dawna metoda, w której na metal nakładano amalgamat złota z rtęcią, a następnie podgrzewano przedmiot, aż rtęć odparowała i pozostała warstwa złota. Tak złocono naczynia liturgiczne przez stulecia. Ze względu na użycie rtęci technika ta jest dziś stosowana wyjątkowo, w wyspecjalizowanych pracowniach konserwatorskich.
Złocenie galwaniczne — metoda współczesna
W złoceniu galwanicznym przedmiot zanurza się w kąpieli zawierającej złoto, a prąd elektryczny sprawia, że metal osadza się równomiernie na powierzchni. Proces jest kontrolowany i powtarzalny, a powłoka — gładka i jednolita, także w zagłębieniach ornamentu. To dziś standard przy złoceniu kielichów, paten, puszek i monstrancji.
Najważniejsze różnice
Obie metody dają powłokę z prawdziwego złota — różni je sposób nakładania. Złocenie ogniowe tworzy warstwę związaną z podłożem przez wygrzewanie; galwaniczne — przez osadzanie elektrolityczne, z dużą kontrolą nad równomiernością i barwą. W praktyce o trwałości najbardziej decydują: przygotowanie powierzchni oraz późniejsza pielęgnacja naczynia.
Jak złocimy w Argentum
W naszej pracowni stosujemy złocenie galwaniczne we własnym dziale galwanicznym. Przed kąpielą naczynie jest czyszczone, naprawiane i ręcznie polerowane — to od tego etapu zależy efekt. Wykonujemy też złocenie selektywne, srebrzenie i rodowanie, dobierając powłokę do pierwotnego wyglądu obiektu.
Co wybrać przy renowacji
Dla naczyń będących w codziennym użyciu złocenie galwaniczne jest rozwiązaniem naturalnym: przywraca wygląd i pozwala w przyszłości łatwo odnowić powłokę. Przy obiektach zabytkowych o metodzie i zakresie prac decyduje konserwator zabytków — warto ustalić to przed zleceniem. W razie wątpliwości prześlij zdjęcia, a doradzimy, jakie prace są możliwe.
Najczęstsze pytania
Czy złocenie galwaniczne to prawdziwe złoto?
Czy Argentum wykonuje złocenie ogniowe?
Od czego zależy trwałość złocenia?