Heraldyka polska — podstawy dla laika

Elementy herbu

Klasyczny herb polski składa się z tarczy (najważniejsze), hełmu, korony (opcjonalnie), klejnotu (co siedzi na hełmie), labrów (dekoracyjne wstęgi) i trzymaczy (postacie po bokach — tylko dla najwyższych tytułów). Sygnet zwykle nosi tylko tarczę z godłem — reszta zajęłaby za dużo miejsca.

Tarcza

Kształt tarczy w Polsce klasyczny (późnogotycki z zaokrąglonymi krawędziami) lub barokowy (z bogatymi krzywiznami). W polskim sygnetariacie preferuje się klasyczną.

Tynktury (kolory)

Heraldyka używa 7 podstawowych tynktur: metale — złoto (żółty), srebro (biały); barwy — czerwień, błękit, zieleń, purpura, czerń. W sygnecie kolory oddajemy poprzez różne techniki: emalia, czernienie tła, kontrast wypukłość-wgłębienie.

Godło

Godło to główny element rysunkowy — może być figura geometryczna (pas, krzyż, wąż), zwierzę (orzeł, lew, gryf), roślina (róża, dąb), przedmiot (miecz, korona), czy złożona kompozycja. W polskim herbarzu Kaspra Niesieckiego opisano ponad 4000 herbów.

Klejnot

Element ponad hełmem — powtarza motyw z tarczy lub jest osobny. W sygnecie zwykle pomijamy klejnot z braku miejsca, chyba że wykonujemy większy sygnet dworski.

Zasada barw (rule of tinctures)

W heraldyce nie umieszcza się metalu na metalu ani barwy na barwie. To znaczy: złoty lew na czerwonym tle — TAK; złoty lew na srebrnym tle — NIE. Ta zasada ułatwia rozpoznanie herbu z daleka.

Sprawdzenie herbu przed zamówieniem

Przed wykonaniem sygnetu warto skonsultować herb z heraldykiem lub w Polskim Towarzystwie Heraldycznym. My w Argentum również konsultujemy — mamy 100 lat doświadczenia w wykonywaniu herbów rodowych i chętnie dopracujemy projekt pod kątem heraldycznej poprawności.

Nie mam herbu — czy mogę mieć sygnet?

Oczywiście. Współczesne sygnety często noszą autorski motyw, monogram, symbol zawodowy lub abstrakcyjny wzór. Nie każdy sygnet musi mieć herb. Ważne żeby coś znaczył dla noszącego.